என் மகள்

எழுச்சியோடு இந்த பிள்ளை
என்னை பார்க்கிறாள்

மகிழ்ச்சியோடு காலைப் பொழுதில்
வந்து சிரிக்கிறாள்

வாஞ்சையாக பல நேரம்
கொஞ்சி பேசுவாள்

மொழி ஒன்றும் புரியவில்லை
பதிலைக் கேட்கிறாள்

விடையாக ஏதும் இல்லை
என்று உணர்கிறாள்

விலையாக கோபத்தோடு
கடி கடிக்கிறாள்

கன்னத்தோடு கன்னம் சேர்த்து
அன்பை பொழிகிறாள்

கனப்பொழுதில் மனம் மாறி
கடிந்து பேசுவாள்

அந்தி நேரம் வந்தவுடன்
ஆட்டம் போடுவாள்

ஆடவேண்டும் துணைக்கு என்று
கூட அழைக்கிறாள்

எனது ஆட்டம் சிறிது மட்டம்
என்று உணர்கிறாள்

ஏளனமாய் மெல்ல சிரித்து
அமரச் செய்கிறாள்

தூங்க வேண்டும் என்று சொன்னால்
மூக்கு சிவக்கிறாள்

தூங்கிவிட்டால் அருகிலிருந்து
வியக்க வைக்கிறாள்.

- சைமா